Keskin sabahlar

Eriyen kar suları kadar keskin sabahlarda

Dünden kalan şaraptan da mayhoş

Avucumun içi kadar nemli gözleri

Duvarda çakılı paslı çivinin izi gibi sızımız

Uzakta kalmış evler kadar sahipsiz

Toz bulutu kalabalığı gibiyiz birlikte

Süpürülmemiş çöpleri teğet geçen

Kalabalık günlerde, gülerek bilmeden

Gezginler gibi saatler boyu

Saatsiz kalmışız da

Fark etmeden durmuşuz aslında yolunda başında

Volkanlar patlamış, nefesler durmuş oysa

Teneke tadı genzimizde

Uyanmışız da

Sonra kesilmiş ellerimiz

Birkaç damla kan akmış hatta

Yeni yıkanmış sokaklara

Birbirine karışamadan akmış gitmişiz

Oysa nefesimle yazmıştım ben adını

Yarın

Yeni doğan bir bebeğin

Avaz avaz çığlığı ile uyanamadan

Tüm kapıları kapamışız

Fark etmeden meğer.

 

sabahlar

Reklamlar

About reyhansaygin

Benim kelimelerim var..
Galeri | Bu yazı Şiir içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.